الیاف فلزی (فولادی) در بتن چیست؟

الیاف فولادی بتن، رشته‌ها یا میله‌های کوتاه از جنس فولاد (معمولاً با سطوح صاف یا تافته/قلاب‌دار) هستند که به صورت یکنواخت در مخلوط بتن پراکنده می‌شوند تا مقاومت پس از ترک، رفتار در برابر ضربه، خستگی و کنترل ترک‌های کششی/خمشی را بهبود دهند.

این الیاف به عنوان تقویت توزیعی (distributed reinforcement) عمل می‌کنند و می‌توانند نقش کاهش دهنده نیاز به مش فولادی سطحی را داشته باشند.

پرسش: انواع الیاف فلزی بتن کدام‌اند؟

مونوفیلامنت/ساده (Straight): فیبرهای مستقیم و باریک برای توزیع یکنواخت تنش.
فیبر موج‌دار یا تاب‌خورده (Deformed): برای بهبود چسبندگی با ماتریس بتن.

فیبر قلاب‌دار (Hooked-end): انتهای قلاب‌دار برای افزایش مکانیکی قفل‌شدگی در ترک.
میکروفیبر فولادی (Steel microfibers): طول کوتاه برای کنترل ترک‌های موئی و جمع‌شدگی.

الیاف فولادی صنعنی/نوار مانند (Steel fibrillated/twisted): برای کاربردهای خاص و مقاومت بالاتر پس از ترک.

مقدار مصرف (دوز) الیاف فلزی در بتن چقدر است؟

دوزهای رایج: معمولاً بین 20 تا 60 کیلوگرم در مترمکعب (kg/m3) برای بسیاری از کاربردهای صنعتی و سازه‌ای. محدوده مرسوم:
کنترل ترک و بهبود رفتار پس از ترک سبک: 20–30 kg/m3
کاربردهای صنعتی و کف‌های باربر: 30–50 kg/m3

موارد خاص با نیاز بسیار بالا به مقاومت پس از ترک یا جایگزینی بیشتر آرماتور: تا 75 kg/m3 یا بیشتر با طراحی ویژه

نکته: دوز دقیق وابسته به هدف پروژه (کنترل ترک، جایگزینی مش، مقاومت در برابر ضربه/خستگی)، نوع فیبر و طرح اختلاط است. افزایش دوز نیاز به تنظیم اسلامپ، افزودنی‌های فوق روان‌کننده و بررسی کارایی دارد.